Šerijatsko podsticanje na okupljanje radi zikra i dokazi za to

 

Šerijatsko podsticanje na okupljanje radi zikra i dokazi za to

Došla je šerijatska naredba o spominjanju Allaha Uzvišenog. Poznato je pravilo da opća naredba obuhvata različita vremena, mjesta, osobe i okolnosti. Prema tome, u ovoj stvari postoji širina. Kada Allah, dželle šanuhu, propiše neku stvar u općem obliku (جهة الإطلاق) a postoji više mogućih načina njenog izvršavanja i više mogućnosti kako se ona može ostvariti, onda se ona uzima u njenoj općenitosti i širini. Nije ispravno ograničiti je na jedan određeni način, a isključiti druge načine, osim ako za to postoji dokaz.

Šerijatski dokazi iz Kur’ana Časnog i sunneta Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, međusobno se podudaraju u podsticanju na skupove zikra i okupljanje radi zikra. Od tih dokaza jeste i riječ Uzvišenog Allaha, upućena Njegovom plemenitom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem:

„I strpi se uz one koji se Gospodaru svome mole ujutro i navečer, želeći Njegovo lice.“
[El-Kehf, 28]

﴿وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ﴾ [الكهف: 28]

Ne krije se dakle da se izvršavanje naredbe da budeš zajedno s onima koji mole svoga Gospodara ostvaruje i zajedničkim učestvovanjem u dovi.

Od Ebu Hurejre i Ebu Seida el-Hudrija, radijallahu anhuma, prenosi se da su svjedočili da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao:

„Neće se ljudi okupiti sjedeći i spominjati Allaha Uzvišenog, a da ih meleki ne okruže, milost ih ne prekrije, smiraj se na njih spusti i Allah ih spomene među onima koji su kod Njega.“

Ovaj hadis zabilježio je imam Muslim u svome Sahihu.

وعن أبي هريرة وأبي سعيد الخدري رضي الله عنهما أنهما شَهِدَا على النبي صلى الله عليه وآله وسلم أنه قال: «لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ، وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ، وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ، وَذَكَرَهُمُ اللهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ» أخرجه الإمام مسلم في "الصحيح".

Od Ebu Hurejre, radijallahu anhu, prenosi se da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao:

„Allah ima meleke koji obilaze puteve tražeći one koji spominju Allaha. Kada pronađu ljude koji spominju Allaha, pozovu jedni druge: ‘Dođite onome što tražite.’“

وعن أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وسلم قال: «إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ، فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَنَادَوْا هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ. قَالَ: فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا.. الحديث» رواه الإمام البخاري في "الصحيح".

Ebu Hurejre kaže:

„Pa ih okruže svojim krilima sve do najbližeg neba…“ — hadis.

Hadis je zabilježio imam Buhari u svome Sahihu.

---

Darul-Ifta

Dokazi za okupljanje radi zikra i njegovo glasno izgovaranje:

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Allah dž,š, kaže: ‘Ja sam prema Svome robu onakav kako on o Meni misli i Ja sam s njim kada Me spominje. Ako Me spomene u sebi, Ja njega spomenem u Sebi, a ako Me spomene u društvu, Ja njega spomenem u boljem društvu od toga.’“

“يقول الله: أنا عند ظن عبدي بي وأنا معه إذا ذكرني فإن ذكرني في نفسه ذكرته في نفسي وإن ذكرني في ملا ذكرته في ملا خير منه”

Spominjanje Allaha dž,š, u društvu ne može biti osim glasnim izgovaranjem.

Od Džabira se prenosi da je rekao:

„Izašao nam je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘O ljudi! Allah ima izaslanike među melekima koji borave i zadržavaju se na skupovima zikra na Zemlji. Pa uživajte u džennetskim baščama.’ Upitaše: ‘A gdje su džennetske bašče, Allahov Poslaniče?’ On reče: ‘Skupovi zikra. Zato jutrom i večeri idite u zikr i spominjite Allaha.’“

عن جابر قال: “خرج علينا النبـي صلى الله عليه وسلم فقال: “يا أيها الناس إن لله سراياً من الملائكة تحل وتقف على مجالس الذكر في الأرض فارتعوا في رياض الجنة”، قالوا: وأين رياض الجنة؟ قال: “مجالس الذكر فاغدوا وروحوا في ذكر الله”.

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: „Mnogo spominjite Allaha, sve dok ljudi ne kažu: ‘Lud je!’“ Bilježi ga imam Ahmed u Musnedu, ibn Hibban i Hakim i drugi.

: “أكثروا ذكر الله حتى يقولوا مجنون”

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: „Mnogo spominjite Allaha, sve dok licemjeri ne kažu: ‘Vi ste licemjeri koji se pretvarate.’“

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “أكثروا ذكر الله حتى يقول المنافقون إنكم مراؤون”

Dokazivanje ovim hadisom i prethodnim hadisom jeste u tome što se takve riječi mogu izgovoriti samo kada se zikr obavlja glasno, a ne kada se obavlja tiho i u sebi.

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: „Kada prođete pored džennetskih bašči, napasajte se.“

Upitaše: „A šta su džennetske bašče, Allahov Poslaniče?“

On reče: „Halke zikra.“

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “إذا مررتم برياض الجنة فارتعوا” قالوا: يا رسول الله وما رياض الجنة؟ قال: “حلق الذكر”.

Od Ebu Ubejde se prenosi da je rekao:  „Kada vjernik umre, dijelovi Zemlje dozivaju jedni druge: ‘Allahov vjerni rob je umro.’ Zbog njega plaču Zemlja i nebo. Milostivi tada kaže: ‘Šta vas to rasplakuje zbog Moga roba?’ Oni kažu: ‘Gospodaru naš, nije prošao nijednim našim predjelom a da Te nije spominjao.’“

عن أبـي عبيد قال: إن المؤمن إذا مات نادت بقاع الأرض عبد الله المؤمن مات فتبكي عليه الأرض والسماء فيقول الرحمن: ما يبكيكما على عبدي؟ فيقول ربنا لم يمش في ناحية منا قط إلا وهو يذكرك. وجه الدلالة من ذلك أن سماع الجبال والأرض للذكر لا يكون إلا عن الجهر به.

Dokaz iz ovoga jeste da planine i Zemlja čuju zikr, a to se može ostvariti samo ako se zikr izgovara glasno. Bilježi ga ibn Ebi Dun'ja.

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: „Allah Uzvišeni kaže: ‘O Moj robe, kada Me spomeneš nasamo, Ja tebe spomenem nasamo; a kada Me spomeneš u društvu, Ja tebe spomenem u društvu boljem od tvoga i brojnijem.’“

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “قال الله تعالى: عبدي إذا ذكرتني خالياً ذكرتك خالياً، وإن ذكرتني في ملأ ذكرتك في ملأ خير منهم وأكثر”.

Ibn el-Edre‘ kaže:

„Jedne noći krenuo sam s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa je prošao pored čovjeka u džamiji koji je podizao svoj glas. Rekao sam: ‘Allahov Poslaniče, možda se ovaj pretvara i čini to radi pokazivanja?’ On reče: ‘Ne, nego je on mnogo skrušen i pun uzdaha zbog Allaha.’“

Prenosi se da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao za čovjeka koji se zvao Zun-Nudžadejn da je on bio mnogo skrušen i pun uzdaha zbog Allaha, i to zato što je spominjao Allaha. Bilježi ga imam Bejhaki.

Od Džabira ibn Abdullaha prenosi se da je neki čovjek glasno činio zikr, pa je drugi čovjek rekao: „Kada bi samo ovaj malo utišao svoj glas.“

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: „Pusti ga, jer je on mnogo skrušen i pun uzdaha zbog Allaha.“ Bilježi ga imam Bejhaki.

عن جابر بن عبد الله أن رجلاً كان يرفع صوته بالذكر فقال رجل: لو أن هذا خفض من صوته فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “دعه فإنه أواه”.

Od Šeddada ibn Evsa prenosi se:

**„Bili smo kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kada je rekao: ‘Podignite svoje ruke i recite: La ilahe illaAllah!’ Mi smo to učinili. Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada je rekao: ‘Allahu, Ti si me poslao s ovom riječju, naredio mi da je izgovaram i obećao mi za nju Džennet. Ti, zaista, ne kršiš obećanje.’ Zatim je rekao: ‘Radujte se, jer vam je Allah oprostio.’“ Bilježi ga imam Hakim.

Od Ebu Rezina el-Ukajlija prenosi se da mu je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao:

„Hoćeš li da ti ukažem na ono što je temelj svega, čime ćeš postići dobro ovoga i budućeg svijeta?“

On reče:

„Svakako.“

Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče:

„Drži se skupova zikra, a kada ostaneš sam, pokreći svoj jezik spominjanjem Allaha.“ Bilježi ga imam Asbahani

عن أبـي رزين العقيلي “أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال له: ألا أدلك على ملاك الأمر الذي تصيب به خيري الدنيا والآخرة؟ قال: بلى، قال: عليك بمجالس الذكر وإذا خلوت فحرك لسانك بذكر الله”.

Od Ibn Abbasa se prenosi:

„Podizanje glasa zikrom kada bi ljudi završili propisani namaz bilo je u vrijeme Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem. Ibn Abbas je rekao: ‘Znao sam kada su završili namaz po tome što bih to čuo.’“ [7]

عن ابن عباس قال: إن رفع الصوت بالذكر حين ينصرف الناس من المكتوبة كان على عهد النبي صلى الله عليه وسلم ، قال ابن عباس: كنت أعلم إذا انصرفوا بذلك إذا سمعته.

“Hadis Ibn Abbasa, radijallahu anhuma: ‘Podizanje glasa zikrom kada bi se ljudi vraćali (završavali) farz namaz bilo je u vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem.’ Ibn Abbas je rekao: ‘Znao sam kada su završili (namaz) po tome što bih to čuo.’”

حديث صحيح ثابت في “الصحيحين”، ويدل على أن رفع الصوت بالذكر بعد الصلاة المكتوبة كان معروفًا ومشروعًا في عهد النبي ﷺ، حتى أن ابن عباس كان يعرف انتهاء الصلاة بسماع الذكر المرفوع الصوت من الصحابة بعد السلام.

Od es-Saiba se prenosi da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao:

„Došao mi je Džibril i rekao: ‘Naredi svojim ashabima da podignu svoje glasove prilikom tekbira.’“ Bilježi ga imam Ahmed, imam Ebu Davud, imam Turmizi i ocjenio ga kao sahih, imam Nesai i imam Ibn Madže.

عن السائب أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: “جاءني جبريل فقال: مر أصحابك يرفعوا أصواتهم بالتكبير.

Od Mudžahida se prenosi da su Abdullah ibn Omer i Ebu Hurejre dolazili na pijacu u danima prvih deset dana zul-hidždžeta i donosili tekbire. Nisu dolazili na pijacu ni zbog čega drugog osim zbog toga.

Također se prenosi od Ubejd ibn Umejra da je rekao:

„Omer bi donosio tekbire u svom šatoru, pa bi ljudi u džamiji donosili tekbire, a zatim bi ljudi na pijaci donosili tekbire, sve dok bi se Mina tresla od tekbira.“ Bilježi ga imam el-Mervezi

Također se prenosi od Mejmuna ibn Mehrana:

„Dočekao sam ljude u vremenu kada su oni donosili tekbire tokom tih deset dana, sve dok mi njihova brojnost nije ličila na valove zbog njihove mnoštvenosti.“

Imam Nevevi kaže:

„Znaj da, kao što je zikr pohvalan, tako je pohvalno i sjedenje u halkama onih koji čine zikr. Dokazi o tome su brojni. Dovoljan je hadis Ibn Omera, radijallahu anhuma, koji kaže da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Kada prođete pored džennetskih bašči, napasajte se.’ Upitaše: ‘A šta su džennetske bašče, Allahov Poslaniče?’ On reče: ‘Halke zikra. Allah Uzvišeni ima meleke koji putuju i traže halke zikra, pa kada ih pronađu, okruže ih.’“  Imam Nevevi u knjizi ''Zikrovi''

U hadisu koji prenosi Ja‘la ibn Šeddad navodi se:

„Pričao mi je moj otac Šeddad, dok je Ubade ibn Samit bio prisutan i potvrđivao njegove riječi. Rekli smo da smo bili kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, pa je rekao: ‘Ko je ovo?’ — misleći na jednog čovjeka od sljedbenika Knjige. Rekli smo: ‘Nije, Allahov Poslaniče.’ Tada je naredio da se zatvore vrata i rekao: ‘Podignite svoje ruke i recite: La ilahe illallah!’ Podigli smo ruke i tako ostali neko vrijeme. Zatim je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, spustio svoju ruku i rekao: ‘Hvala Allahu. Allahu, Ti si me poslao s ovom riječju, naredio mi da je izgovaram i obećao mi za nju Džennet. Ti, zaista, ne kršiš obećanje.’ Zatim je rekao: ‘Zar da vas ne obradujem? Allah vam je, doista, oprostio.’“ Bilježi ga imam Ahmed, i Imam Taberani i Imam El.Bezzar.

#GlasAzharevaca

 

NAŠ PREDVODNIK MUHAMMED, SALLALLAHU ALEJHI VE SELLEM – NAJLJEPŠI UZOR

 

NAŠ PREDVODNIK MUHAMMED, SALLALLAHU ALEJHI VE SELLEM – NAJLJEPŠI UZOR

PRVA HUTBA

Hvala Allahu, Gospodaru svjetova, koji je poslao Svoje Poslanike s Uputom i Istinitom vjerom i koji je u životopisima Svojih Vjerovjesnika i Poslanika učinio pouke za razumom obdarene i bogobojazne.

Hvalim Ga, slavljen neka je On, zahvaljujem Mu, od Njega pomoć i oprost tražim, Njemu se kajem. Svjedočim da nema boga osim Allaha, Jedinoga, Koji nema sudruga – svjedočenjem kojim se nadamo spasu na Dan kada će noge posrtati i kada će stopala pokliznuti.

I svjedočim da je naš predvodnik i naš Vjerovjesnik Muhammed, Allahov rob i Njegov Poslanik, Njegov odabrani i Njegov prisni prijatelj; najbolji čovjek koji je hodao Zemljom, najbolji među onima koji su obožavali Allaha i najbolji među onima koji su ljude podučavali kako živjeti radi Allaha i kako susresti Allaha.

Allahu, donesi salavat, mir i blagoslov na našeg predvodnika Muhammeda, na porodicu našeg predvodnika Muhammeda, na ashabe našeg predvodnika Muhammeda i na sve one koji ih budu slijedili u dobročinstvu sve do Sudnjega Dana.

A zatim, Allahovi robovi:

Preporučujem vama i sebi bogobojaznost. To je Allahova oporuka prvim i posljednjim generacijama.

Uzvišeni kaže:

„O vi koji vjerujete, bojte se Allaha istinskom bogobojaznošću i ne umirite drugačije nego kao muslimani!“

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ﴾.

O odabrani vjernici!

Naš današnji govor je o čovjeku kojem Zemlja u svojoj historiji nije poznavala većeg po položaju, čišćeg životopisa niti plemenitijeg morala. To je naš predvodnik Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem.

To je Vjerovjesnik kojeg je njegov Gospodar počastio, čiji je spomen uzdigao, o kojem je pohvalno govorio u Svojoj Knjizi i kojeg je učinio uzorom vjernicima sve do Sudnjega Dana.

Allah, Uzvišeni, kaže:

„Vi u Allahovom Poslaniku imate divan uzor – za onoga koji se nada Allahu i Sudnjem danu i koji mnogo Allaha spominje.“

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا﴾.

Allah Uzvišeni nije rekao: „U Allahovom Poslaniku a,s, imate samo priču koja se prenosi“, niti samo „historiju koja se čita“, nego je rekao:

„Divan uzor.“ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ

To znači da musliman ne čita životopis Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, samo da bi saznao šta se dogodilo u prošlosti, nego ga čita kako bi sebe pitao:

• Kako je Allahov Poslanik obožavao svoga Gospodara?
• Kako je postupao prema svojoj porodici?
• Kako je odgajao svoju djecu?
• Kako je postupao prema siromašnima i slabima?
• Kako se ponašao kada bi se naljutio?
• I kako se ponašao kada bi imao moć?

To je pravi uzor.

O vjernici!

Jedna od najvećih stvari u kojoj se trebamo ugledati na Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, jeste njegovo obožavanje Gospodara.

On je najbolje poznavao Allaha dž,š, najviše Ga se bojao i najviše se trudio u pokornosti Njemu.

Noću je klanjao sve dok mu stopala ne bi otekla, pa mu je bilo rečeno:

„Allahov Poslaniče, zašto to činiš kada ti je Allah oprostio ranije i kasnije grijehe?“

On je odgovorio:

„Zar da ne budem zahvalan rob?“

⚘️«أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا؟».⚘️

Pa gdje smo mi u odnosu na takvo obožavanje i robovanje?

Ugledanje na Vjerovjesnika a,s, nije samo nekoliko riječi koje izgovaramo svojim jezicima, niti samo hvaljenje koje ponavljamo u određenim prilikama. To je pokornost, djelo, ponašanje i moral.

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je uzor u svom ibadetu

Iskrenost:

On, sallallahu alejhi ve sellem, odgajao je svoj ummet da ibadet bude iskreno posvećen samo Allahu dž,š.

Allah Uzvišeni kaže:

„A naređeno im je samo da Allahu robuju, iskreno Mu ispovijedajući vjeru.“ (El-Bejjine, 5)

﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ﴾ [البينة: ٥].

A Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Djela se vrednuju prema namjerama i svakom čovjeku pripada ono što je naumio.“ (Muttefekun alejhi)

«إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Koliko je samo malih djela koja namjera (nijet) učini velikim, a koliko je velikih djela koja licemjerstvo i pokazivanje mogu poništiti.

Zato, o vjernici, nemojte gledati samo na vanjski oblik svojih djela, nego gledajte u svoja srca i svoje namjere.

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je uzor u ustrajnosti u djelima:

Nije povećavao ibadet jednog dana, a zatim ga napuštao danima. Naprotiv, svoj ummet je odgajao na ustrajnosti i postojanosti.

Rekao je:

„Allahu su najdraža djela ona koja se čine ustrajno, makar bila i mala.“ (Muttefekun alejhi)

أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Nemoj reći: „Svaki dan ću učiti pet džuzeva Kur’ana“, a zatim nakon nekoliko dana potpuno ostaviti Kur’an.

Nemoj reći: „Cijelu noć ću klanjati“, a zatim napustiti noćni namaz u cijelosti.

Uzmi od ibadeta ono što možeš i u tome ustraj.

Dva rekata iskreno i skrušeno bolja su od mnogo ibadeta nakon kojeg slijedi prekid.

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je divan uzor u umjerenosti i nepretjerivanju:

Došla su trojica ljudi u kuće žena Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, i pitali o njegovom ibadetu. Kada su o tome obaviješteni, kao da su ga smatrali nedovoljnim.

Jedan od njih reče:

„Ja ću cijelu noć klanjati.“

Drugi reče:

„Ja ću stalno postiti i nikada neću prekidati post.“

Treći reče:

„Ja ću se udaljiti od žena i nikada se neću ženiti.“

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Tako mi Allaha, ja se više od vas bojim Allaha i bogobojazniji sam prema Njemu, ali ja postim i mrsim, klanjam i spavam, i ženim žene. A onaj ko se udalji od mog sunneta – nije od mene.“ (Muttefekun alejhi)

فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

«أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لَأَخْشَاكُمْ لِلَّهِ وَأَتْقَاكُمْ لَهُ، لَكِنِّي أَصُومُ وَأُفْطِرُ، وَأُصَلِّي وَأَرْقُدُ، وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ، فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Islam nije vjera monaštva niti vjera napuštanja dunjaluka. Islam je vjera ravnoteže i umjerenosti.

Obožavaš Allaha, radiš da zaradiš svoju opskrbu, brineš o svojoj porodici, odgajaš svoju djecu i ispunjavaš prava drugih ljudi.

Sve to može biti ibadet ako je namjera ispravna i ako je u skladu sa Šerijatom.

Od njegove upute, sallallahu alejhi ve sellem:

Bio je uzor u skrušenosti u namazu:

Kada bi stao pred Allaha, stao bi i svojim srcem i svojim tijelom.

Allah Uzvišeni kaže:

„Uspjeli su vjernici, oni koji su u svojim namazima skrušeni.“

﴿قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ۝ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ﴾.

O ti koji klanjaš, a srce ti je na dunjaluku dok je tijelo u džamiji – vrati namazu njegovu dušu.

Kada izgovoriš tekbir, reci svojim srcem: Allah je veći od svega.

Kada učiš Fatihu, osjeti da razgovaraš sa svojim Gospodarom.

Kada odeš na ruku', znaj da se pokoravaš veličini Vladara.

Kada učiniš sedždu, znaj da si tada najbliži svome Gospodaru.

Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Rob je najbliži svome Gospodaru dok je na sedždi, zato mnogo učite dovu.“
(Muslim)

«أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ، فَأَكْثِرُوا الدُّعَاءَ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Allahovi robovi, ovo je bila Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem, uputa u ibadetu:

iskrenost, slijeđenje, skrušenost, ustrajnost, umjerenost i prisutnost srca.

Pa gdje smo mi u odnosu na ovu uputu?

Klanjamo – ali jesmo li skrušeni?

Učimo Kur’an – ali razmišljamo li o njegovim značenjima?

Spominjemo Allaha – ali oživljavaju li naša srca Njegovim spominjanjem?

Postimo – ali čuvaju li naši organi od grijeha?

Obavljamo ibadete – ali jesu li oni promijenili naš moral i naše odnose prema ljudima?

O vjernici!

Ispravan ibadet ne ostaje samo u džamiji. On izlazi s tobom u tvoju kuću, tvoju trgovinu, tvoje radno mjesto i tvoje odnose s ljudima.

Ako klanjaš – nemoj činiti nepravdu.

Ako postiš – nemoj lagati.

Ako učiš Kur’an – nemoj nepravedno uzimati tuđu imovinu.

Ako mnogo spominješ Allaha – nemoj svojim jezikom uznemiravati Allahove robove.

Jedan od najvećih plodova ibadeta jeste da popravi čovjeka iznutra i izvana.

O vjernici!

Znajte da je najveće približavanje Allahu da Ga obožavamo onako kako je On naredio i da slijedimo Njegovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem.

Allah Uzvišeni kaže:

„Vi u Allahovom Poslaniku imate divan uzor – za onoga koji se nada Allahu i Sudnjem danu i koji mnogo Allaha spominje.“

﴿لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا﴾.

Neka svako od vas uzme svoj dio iz njegove upute, sallallahu alejhi ve sellem.

Čuvajte svoje namaze.

Mnogo spominjite Allaha.

Redovno učite Kur’an.

Ustajte noću, makar klanjali samo dva rekata.

Mnogo upućujte dove i tražite oprost.

Neka svaki ibadet ostavi trag na vašem moralu i vašem životu.

Znajte da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao:

„Klanjajte onako kako ste mene vidjeli da klanjam.“ (Buhari)

«صَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

I rekao je:

„Uzmite od mene svoje obrede.“ (Muslim)

«خُذُوا عَنِّي مَنَاسِكَكُمْ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Sunnet nije riječ koja se samo izgovara. On je put koji se slijedi, ibadet koji se izvršava i moral koji se živi.

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je divan uzor u moralu:

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je najsavršeniji među ljudima u moralu, najčišćeg srca, najistinitijeg jezika i najveće blagosti, oprosta, milosti i poniznosti.

Allah Uzvišeni ga je pohvalio najljepšom pohvalom:

„Jer ti si, zaista, najljepše ćudi.“

﴿وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ﴾.

Kada je majka vjernika Aiša, radijallahu anha, upitana o moralu Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, rekla je:

„Njegov moral bio je Kur’an.“

كَانَ خُلُقُهُ الْقُرْآنَ.

Kur’an je, dakle, bio moral koji je hodao Zemljom kroz ličnost Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem.

Kada je Kur’an naređivao milost, on je bio najmilostiviji među ljudima.

Kada je naređivao oprost, on je bio najspremniji da oprosti.

Kada je naređivao dobročinstvo, on je bio najplemenitiji među ljudima.

Kada je pozivao na strpljenje, on je bio najstrpljiviji među ljudima.

Lijep moral kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, nije bio samo riječ koja se izgovara. Bio je način života koji su ljudi živjeli s njim.

Bio je milostiv, blag, ponizan, spreman oprostiti, iskren, pouzdan, lijep u ophođenju i prijatan u govoru.

Rekao je, sallallahu alejhi ve sellem:

„Poslan sam samo da upotpunim plemenite moralne osobine.“ (Ahmed)

«إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ صَالِحَ الأَخْلَاقِ» رواه أحمد

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je divan uzor u milosti:

Allah Uzvišeni kaže: „A tebe smo samo kao milost svjetovima poslali.“

﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ﴾.

A Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Ko nije milostiv, prema njemu se neće biti milostivo.“

مَنْ لَا يَرْحَمْ لَا يُرْحَمْ».

Bio je milostiv prema djeci, poštovao starije, bio blag prema slabima, nježan prema siročadi i pomagao potrebitima.

Razmislite o njegovom odnosu prema beduinu koji je mokrio u džamiji. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nije potrčao prema njemu psujući ga i vrijeđajući ga. Nije naredio da ga udare. Podučio je svoje ashabe blagosti, a zatim je tog čovjeka podučio mudrošću i milošću.

To je pravi uzor.

O vjernici!

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je divan uzor u svojoj kući:

Rekao je:

„Najbolji od vas je onaj koji je najbolji prema svojoj porodici, a ja sam najbolji među vama prema svojoj porodici.“

خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ، وَأَنَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلِي

Snaga nije u tome da podigneš glas na svoju suprugu.

Muškost nije u tome da zastrašuješ svoju djecu.

Sunnet nije da budeš blag prema ljudima, a grub prema svojoj porodici.

Sunnet je da budeš milostiv, blag, plemenit, dobročinitelj i uzor.

Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ljubio je Hasana ibn Aliju, radijallahu anhuma. Neki čovjek ga je vidio i rekao:

„Ja imam desetero djece, a nijedno od njih nisam poljubio.“

فَرَآهُ رَجُلٌ فَقَالَ: إِنَّ لِي عَشَرَةً مِنَ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ مِنْهُمْ أَحَدًا،

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, pogledao ga je i rekao:

„Ko nije milostiv, prema njemu se neće biti milostivo.“

مَنْ لَا يَرْحَمْ لَا يُرْحَمْ».

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je divan uzor u poniznosti:

Uprkos njegovom velikom položaju kod Allaha i činjenici da je bio prvak Ademovih potomaka, bio je krajnje ponizan.

Aiša, radijallahu anha, upitana je o njegovom ponašanju u kući, pa je rekla:

„Bio je na usluzi svojoj porodici.“

كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ»،

Kada bi nastupio namaz, izlazio bi na namaz.
(Buhari)

Kakvog li morala!

Allahov Poslanik, vođa ummeta i nosilac najveće poruke, služio je svojoj porodici i pomagao im u kućnim poslovima.

Iako je bio prvak Ademovih potomaka i pečat Vjerovjesnika i Poslanika, bio je ponizan pred Allahom i nije se uzdizao nad bilo kim.

Sjedio je sa svojim ashabima, služio sam sebi, popravljao svoju obuću, krpio svoju odjeću i bio na usluzi svojoj porodici.

Pa gdje smo mi u odnosu na poniznost, ljudi?

Koliko je samo ljudi koji se promijene kada ih Allah uzdigne položajem!

Kada im se poveća imetak – postanu oholi!

Kada steknu ugled – zaborave one koji su bili oko njih!

Gdje je to u odnosu na uputu Odabranika, sallallahu alejhi ve sellem?

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je divan uzor u strpljenju:

Bio je uznemiravan u Mekki, porican, ismijavan, izlagan raznim vrstama nevolja i bojkotu. Izgubio je svoju suprugu Hatidžu i amidžu Ebu Taliba. Zatim je otišao u Taif pozivajući ljude Allahu, ali su ga i tamo poricali i povrijedili.

I pored svega toga, njegova dova protiv njih nije bila dova osvete, nego se nadao njihovoj uputi.

Na dan oslobođenja Mekke, kada je postao sposoban kazniti one koji su ga povrijedili i protjerali, nije dopustio da moć bude razlog nasilja i osvete. Oprostio je i prešao preko njihovih postupaka.

Kako li je velik bio ovaj Vjerovjesnik! Kako je plemenito bilo njegovo srce! Kako je lijep bio njegov uzor!

O vjernici!

Mi imamo ogromnu potrebu da životopis Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, vratimo u naše kuće, u naš moral i u naše međusobne odnose.

Neka Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem, bude tvoj uzor u namazu, u tvojoj kući, u tvojoj trgovini, na tvom poslu, u tvom govoru, u tvojoj ljutnji i u tvom zadovoljstvu.

Kada učiniš dobro, reci sebi:

„Ovako je postupao Muhammed.“

Kada se naljutiš, pitaj sebe:

„Kako je postupao Muhammed?“

Kada ti neko učini nepravdu, pitaj:

„Kako je postupao Muhammed?“

Kada budeš imao moć nad onim ko ti je učinio nešto loše, pitaj:

„Kako je postupao Muhammed?“

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u iskrenosti:

Istinoljubivost je bila stalna osobina Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, prije i nakon poslanstva. Čak ni njegov narod, koji mu se suprotstavljao i koji ga je poricao, nije mogao tvrditi da je lagao u svojim odnosima s ljudima.

Kada je Herakl upitao Ebu Sufjana o Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem:

„Da li ste ga ikada optuživali za laž prije nego što je počeo govoriti ono što govori?“

Ebu Sufjan je odgovorio:

„Ne.“

Bio je, sallallahu alejhi ve sellem, iskren u govoru, iskren u obećanju i iskren u ophođenju.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u praštanju:

Bio je sposoban osvetiti se, ali je birao oprost kada je oprost bio bolji.

Allah Uzvišeni kaže:

„Ti se drži oprosta, naređuj dobro i kloni se neznalica.“ (El-A'raf, 199)

﴿خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ﴾ [الأعراف: 199].

Jedan od najvećih primjera njegovog oprosta bio je dan oslobođenja Mekke, kada su oni koji su ga uznemiravali, protjerali i protiv njega ratovali postali pod njegovom vlašću. On dan pobjede nije pretvorio u dan osvete, nego u dan milosti i oprosta.

Tako nas Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, uči da prava snaga nije u sposobnosti osvete, nego u sposobnosti da čovjek savlada sebe i oprosti kada ima moć.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u govoru:

Bio je prijatan u govoru i lijep u izražavanju. Nije bio nepristojan niti prost.

Rekao je:

„Vjernik nije onaj koji vrijeđa, proklinje, govori bestidno niti onaj koji je prost u govoru.“ (Tirmizi)

لَيْسَ الْمُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ، وَلَا اللَّعَّانِ، وَلَا الْفَاحِشِ، وَلَا الْبَذِيءِ» رواه الترمذي.

Kada bi razgovarao s nekim, okrenuo bi mu se licem, poklanjao mu pažnju i nije bio čovjek vike i grubosti.

Allah Uzvišeni kaže:

„A da si bio grub i tvrda srca, oni bi se razbježali iz tvoje blizine.“ (Ali Imran, 159)

﴿وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ﴾ [آل عمران: 159].

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u blagosti i kontroli srdžbe:

O vjernici, pogledajte blagost Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, prema Zejdu ibn Sa'neh!

Zejd ibn Sa'neh bio je jedan od učenjaka Jevreja. Čitao je u ranijim knjigama osobine Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, i znao da je jedna od njegovih osobina bila da ga povećana neznalačka grubost drugih samo učini još blažim, te da on ne uzvraća nepravdu nepravdom.

Zato je Zejd želio to lično iskušati.

Došao je Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, a Poslanik mu je dugovao određeni novac. Zejd je zatražio svoj dug prije nego što je rok dospio. Uhvatio je Poslanika za odjeću kod ramena i snažno ga povukao, a zatim grubo rekao:

„O potomci Abdul-Muttaliba, vi uvijek odgađate! Zar mi nećete dati moje pravo?“

يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، أنتم قوم مَطْلٌ أَلَا تُؤَدُّونَ حَقِّي»

Omer ibn el-Hattab, radijallahu anhu, bio je prisutan. Silno se naljutio, što se vidjelo na njegovom licu, i uputio Zejdu oštre riječi.

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao mu je:

„O Omere, i meni i njemu potrebno je nešto drugo od toga što radiš: da meni narediš da lijepo vratim dug, a njemu da lijepo traži svoj dug.“

يَا عُمَرُ، أَنَا وَهُوَ أَحْوَجُ إِلَى غَيْرِ هَذَا مِنْكَ؛ أَنْ تَأْمُرَنِي بِحُسْنِ الْأَدَاءِ، وَتَأْمُرَهُ بِحُسْنِ التَّقَاضِي».

Zatim je rekao:

„Idi i daj mu njegovo pravo, i dodaj mu još dvadeset sa'a hurmi zbog toga što si ga prestrašio.“

«اذْهَبْ فَأَعْطِهِ حَقَّهُ، وَزِدْهُ عِشْرِينَ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ مَكَانَ مَا رَوَّعْتَهُ».

Tada se pokazao plod Poslanikove a,s, blagosti.

Nije bio zarobljenik svoje srdžbe. Nije se osvetio zbog sebe. Nije grubost čovjeka uzvratio grubošću. Na grubost je odgovorio blagošću, a na neznanje mudrošću.

Zejd ibn Sa'neh, radijallahu anhu, rekao je:

„O Omere, ostale su mi još dvije osobine vjerovjesništva koje nisam iskušao kod Muhammeda: da njegova blagost prethodi njegovoj srdžbi i da ga povećana neznalačka grubost samo učini još blažim. Danas sam ih obje iskušao.“

Zatim je javno prihvatio islam. Rekao je Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, da je to učinio samo kako bi iskušao ove osobine. Posvjedočio je da nema boga osim Allaha i da je Muhammed Allahov Poslanik, te povjerovao u njega.

Tako je blagost Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, bila poziv Allahu prije nego samo moralna osobina.

Čovjek je došao Vjerovjesniku iskušavajući ga, a otišao je od njega kao musliman zbog njegove blagosti.

Nije bio brz u ljutnji zbog sebe. Praštao je i prelazio preko tuđih grešaka.

Enes ibn Malik, radijallahu anhu, rekao je:

„Služio sam Allahovom Poslaniku deset godina. Nikada mi nije rekao ni: ‘Uf!’, niti je za nešto što sam uradio rekao: ‘Zašto si to uradio?’, niti za nešto što nisam uradio: ‘Zašto to nisi uradio?’“ (Muslim)

قال أنس بن مالك رضي الله عنه: خدمت رسول الله ﷺ عشر سنين، فما قال لي: أُفٍّ قط، ولا قال لشيء فعلته: لِمَ فعلته؟ ولا لشيء تركته: لِمَ تركته؟ رواه مسلم

Razmislite o ovom velikom moralu!

Deset godina ophođenja, a on, sallallahu alejhi ve sellem, nije bio grub, nije stalno prekoravao niti ponižavao.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor prema djeci

Volio je djecu, šalio se s njima, nosio ih, ljubio i igrao se s njima.

Kada bi predvodio ljude u namazu i čuo plač djeteta, skratio bi namaz iz samilosti prema njegovoj majci.

Rekao je:

„Stanem na namaz i želim ga produžiti, ali čujem plač djeteta, pa skratim svoj namaz jer ne želim otežati njegovoj majci.“ (Buhari)

«إِنِّي لَأَقُومُ فِي الصَّلَاةِ أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلَاتِي، كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ» رواه البخاري.

To je Poslanikova uputa:

ibadet zajedno s milošću, pokornost zajedno s blagošću i vjera zajedno s lijepim moralom.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor prema svojoj porodici:

Rekao je:

„Najbolji od vas je onaj koji je najbolji prema svojoj porodici, a ja sam najbolji među vama prema svojoj porodici.“ (Tirmizi)

«خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ، وَأَنَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلِي» رواه الترمذي.

Lijep moral nije da čovjek bude ljubazan prema ljudima izvan kuće, a zatim grub i strog prema svojoj supruzi i djeci.

Pravi lijep moral pokazuje se u kući, prema onima s kojima čovjek živi svakoga dana.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor prema onome ko mu je učinio nepravdu:

Nije uzvraćao nepravdu istom mjerom, osim kada bi postojala šerijatska korist koja bi zahtijevala drugačije.

U priči o beduinu koji je snažno povukao ogrtač Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, toliko da je rub ogrtača ostavio trag na njegovom vratu, a zatim od njega zatražio imetak, Vjerovjesnik se okrenuo prema njemu i nasmijao, a zatim naredio da mu se da ono što traži. (Muttefekun alejhi)

Tako je, sallallahu alejhi ve sellem, vladao sobom u srdžbi i prema ljudima postupao mudrošću i milošću.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor prema društvu:

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izgradio je društvo čiji su temelji bili vjera, moral, milost, međusobna solidarnost, pravda i zaštita prava.

Njegova uputa nije bila ograničena samo na ibadete. Bila je sveobuhvatan način izgradnje čovjeka, porodice i društva.

Društvo u kojem nema milosti ispunjavaju grubost, sebičnost i raspadanje međuljudskih odnosa.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u lijepom ophođenju prema ljudima:

Podučavao je svoje ashabe da budu izvor sigurnosti i dobra za ljude oko sebe.

Rekao je:

„Musliman je onaj od čijeg su jezika i ruke muslimani sigurni.“ (Muttefekun alejhi)

المُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ» متفق عليه.

Ne vrijeđa, ne psuje, ne ismijava, ne čini nepravdu, ne napada i ne uznemirava ljude ni riječima ni djelima.

Također je rekao:

„Tako mi Allaha, nije vjernik! Tako mi Allaha, nije vjernik! Tako mi Allaha, nije vjernik!“

وَاللهِ لَا يُؤْمِنُ، وَاللهِ لَا يُؤْمِنُ، وَاللهِ لَا يُؤْمِنُ». قِيلَ: مَنْ يَا رَسُولَ اللهِ؟

Upitali su:

„Ko, Allahov Poslaniče?“

Rekao je:

„Onaj od čijih nevolja njegov komšija nije siguran.“ (Muttefekun alejhi)

قَالَ: «الَّذِي لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ» متفق عليه.

Lijepo ophođenje prema komšiji nije nešto što tek usput prolazi kroz naš život. Ono je dio potpunosti imana.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor prema siromašnima i potrebitima:

Brinuo je o slabima i siromašnima i podsticao svoj ummet da ih poštuje i pomaže u zadovoljavanju njihovih potreba.

Rekao je:

„Onaj koji se brine o udovici i siromahu poput je borca na Allahovom putu.“ (Muttefekun alejhi)

السَّاعِي عَلَى الأَرْمَلَةِ وَالمِسْكِينِ كَالمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللهِ» متفق عليه

Uzvišeni kaže:

„I oni hrane hranom koju vole siromaha, siroče i zarobljenika: ‘Mi vas samo radi Allahovog zadovoljstva hranimo, od vas ni nagradu ni zahvalnost ne tražimo.’“
(El-Insan, 8–9)

﴿وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا ۝ إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا﴾ الإنسان: 8-9]

Muslimansko društvo ne ostavlja siromaha da sam pati, ne ostavlja gladnog da prespava gladan, niti ostavlja potrebnog da prosi ljude dok se oko njega nalaze oni koji su u mogućnosti pomoći.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor prema omladini:

Nije prezirao mlade. Imao je povjerenje u njih, podučavao ih i povjeravao im velike odgovornosti.

Usame ibn Zejd, radijallahu anhuma, bio je postavljen za zapovjednika vojske u kojoj su se nalazili veliki ashabi.

فَهَذَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا وَلَّاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيَادَةَ جَيْشٍ فِيهِ كِبَارُ الصَّحَابَةِ.

Muaz ibn Džebel, radijallahu anhu, bio je poslan kao učitelj i daiju.

Jedna od njegovih uputa jeste da mlade odgajamo na povjerenju i odgovornosti, a ne na marginalizaciji i potcjenjivanju.

فَمِنْ هَدْيِهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُرَبِّيَ الشَّابَّ عَلَى الثِّقَةِ وَالمَسْؤُولِيَّةِ، لَا عَلَى التَّهْمِيشِ وَالاحْتِقَارِ.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u čuvanju prava komšije:

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, dao je komšiji veliko pravo.

Rekao je:

„Džibril mi je toliko preporučivao komšiju da sam pomislio da će ga učiniti nasljednikom.“
(Muttefekun alejhi)

«مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ» متفق عليه.

Pa gdje smo mi u odnosu na ovu uputu?

Da li lijepo postupamo prema svojim komšijama?

Da li ih čuvamo od naše štete?

Da li pomažemo njihovim potrebitima?

Da li se radujemo njihovoj radosti i stojimo uz njih u njihovim nevoljama?

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u pravdi:

Bio je pravedan. Nije favorizirao nikoga kada je bilo riječ o pravu i nikome nije činio nepravdu.

Rekao je:

„Zaista su one prije vas uništili zato što, kada bi među njima ukrao ugledni, ostavili bi ga, a kada bi ukrao slabi, nad njim bi izvršili kaznu.“ (Muttefekun alejhi)

إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ» متفق عليه.

Pravda u uputi Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, nije za snažnog mimo slabog, niti za bogatog mimo siromašnog, niti za uglednog mimo drugih.

Vjerovjesnik ﷺ bio je divan uzor u popravljanju međusobnih odnosa:

Brinuo je o tome da ujedini srca i ukloni razmirice.

Uzvišeni kaže:

„Vjernici su samo braća, zato pomirite svoja dva brata.“ (El-Hudžurat, 10)

﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ﴾

Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Hoćete li da vas obavijestim o nečemu što je bolje po stepenu od posta, namaza i sadake?“

«أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصِّيَامِ وَالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ؟»

Rekoše:

„Hoćemo.“

On reče:

„Pomirivanje međusobnih odnosa.“ (Ebu Davud i Tirmizi)

قَالُوا: بَلَى. قَالَ: «إِصْلَاحُ ذَاتِ البَيْنِ» رواه أبو داود والترمذي.

Koliko je našem društvu potrebno onih koji spajaju, a ne razdvajaju; popravljaju, a ne kvare; približavaju, a ne udaljavaju!

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, želio je društvo u kojem se njegovi članovi međusobno miluju i saosjećaju, pomažu jedni drugima u dobročinstvu i bogobojaznosti; u kojem snažni čuvaju prava slabih, bogati prava siromašnih, komšije prava svojih komšija; u kojem stariji imaju milosti prema mlađima, a mlađi poštuju starije.

Rekao je:

„Primjer vjernika u njihovoj međusobnoj ljubavi, milosti i saosjećanju jeste kao primjer jednog tijela: kada oboli jedan njegov organ, cijelo tijelo mu se odazove nesanicom i temperaturom.“ (Muslim)

مَثَلُ المُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الجَسَدِ، إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالحُمَّى» رواه مسلم.

To je društvo kakvo je želio Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem:

društvo milosti, pravde, solidarnosti i lijepog morala.

Ko želi imati Muhammedov moral, neka bude milostiv, neka prašta, neka govori istinu, neka čuva prava ljudi, neka ih poštedi svoje štete, neka bude ključ dobra i zatvor za zlo.

Ovo kažem i od Allaha oprost za sebe i za vas tražim.

DRUGA HUTBA

Hvala Allahu, Gospodaru svjetova, mnogo lijepa i blagoslovljena hvala, onako kako naš Gospodar voli i čime je zadovoljan.

Svjedočim da nema boga osim Allaha, Zaštitnika dobrih, i svjedočim da je naš predvodnik Muhammed Njegov rob i Njegov Poslanik. Allahov salavat i mir neka su na njega, njegovu porodicu i sve njegove ashabe.

O vjernici!

Ugledanje na Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, ne znači samo mnogo govoriti o njegovim osobinama. To znači da njegov sunnet bude vidljiv u našem moralu.

Ako želiš znati koliko zaista slijediš Vjerovjesnika, pogledaj:

• Jesi li milostiv prema svojoj porodici?
• Čuvaš li svoj jezik od ogovaranja, vrijeđanja i psovanja?
• Opraštaš li onome ko ti je učinio nešto loše?
• Jesi li ponizan prema siromašnima i slabima?
• Postupaš li lijepo prema svojim komšijama?
• Strpiš li se prema onome ko se s tobom ne slaže?
• Jesi li lijepog morala čak i kada se naljutiš?

Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je:

„Najpotpuniji vjernici u imanu jesu oni koji su najljepšeg morala.“ (Tirmizi i Ebu Davud)

قال ﷺ: «أَكْمَلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَانًا أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا» رواه الترمذي وأبو داود.

Lijep uzor nije nešto dodatno vjeri. On je dio potpunosti imana.

Ko želi upoznati šta znači biti lijep uzor, neka pogleda Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem.

U siromaštvu bio je strpljiv.

U bogatstvu bio je zahvalan.

U moći bio je milostiv i pošteđivao.

U iskušenju bio je postojan.

U srdžbi bio je blag.

U blagodatima bio je zahvalan.

Prema porodici bio je milostiv.

Prema ashabima bio je vjeran.

Prema slabima bio je saosjećajan.

Prema onome ko mu je učinio nepravdu bio je spreman oprostiti i postupao je mudro.

Neka je salavat, mir i blagoslov na našeg predvodnika i vjerovjesnika Muhammeda, sve dok se smjenjuju noć i dan, dok ga oni koji ga spominju, spominju, i dok nemarni zaboravljaju da ga spominju.

Allahu, donesi salavat, mir i blagoslov na našeg predvodnika Muhammeda, njegovu porodicu i sve njegove ashabe.

Allahu, učini nas od sljedbenika njegovog sunneta i njegovih sljedbenika. Proživi nas u njegovoj skupini i napoji nas iz njegovog Havda ugodnim napitkom nakon kojeg nikada više nećemo ožednjeti.

Allahu, popravi naša srca, popravi naš moral i popravi naše stanje. Allahu, učini nas međusobno milostivima, onima koji se vole radi Tebe i koji jedni drugima pomažu u dobročinstvu i bogobojaznosti.

Allahu, čuvaj naše zemlje i naše porodice i podari našim odgovornima uspjeh u onome što je dobro za ljude i zemlju.

Allahu, smiluj se našim slabima, izliječi naše bolesne, podari zdravlje onima koji su iskušani, izmiri dugove dužnicima i otkloni nevolje onima koji su u nevolji.

Allahu, oprosti nam naše grijehe, pokrij naše mahane, primi naše pokajanje i učini da naša djela budu završena dobrim djelima.

Uzvišeni Allah kaže:

„Allah naređuje pravdu, dobročinstvo i pomaganje bližnjih, a zabranjuje razvrat, sve što je ružno i nasilje. On vas savjetuje kako biste se prisjetili i pouku primili.“

﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴾.

Zato spominjite Allaha – On će vas spominjati.

Zahvaljujte Mu na Njegovim blagodatima – On će vam ih povećati.

A spominjanje Allaha je najveće.

Allah zna ono što vi radite.